Reklam
Reklam

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

fəxriyyə

Azərbaycan və Şərq ədəbiyyatında, əsasən, qəsidə janrında yazılmış tərif və tərənnüm məzmunlu şeir forması.

Məsnəvi, qəzəl və başqa şəkillərdə də yazılır. Burada şair öz ağlını, qabiliyyətini və poetik istedadını dəbdəbəli ifa­də­lərlə tərifləyir; məs.:

Mənim bakir sözlərimdir xasiyyətdə ruh tilsimi,

Mənim qəlbim ruhlandırır ağılları işıq kimi.

Sehr düzən şairlərə sapı verən bil mənəm, mən,

Bütün şeir zərrabları hey qafiyə alır məndən. (Ə.Xaqani)

Fəxriyyələr həm müstəqil şeir, həm də poemaların giriş hissəsi kimi yazılırdı.

Həmçinin bax:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti