Məndən, Füzuli, istəmə əşar-mədhü-zəmm,
Mən aşiqəm, həmişə sözüm aşiqanədir.
Söz mənadan asılıdır, məna sözdən hər zaman,
Bir-birindən asılıdır, necə ki cism ilə can.
Dil gülünc etməsin deyə insanı,
İnsan ağzı olmuş dilin zindanı.
Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var,
Aşiqi-sadiq mənəm, Məcnunun ancaq adı var.
Bülbüli-ğəmzədəyəm, bağü bəharım sənsən,
Dəhənü qəddü rüxün, qönçəvü sərvü səmənim.
Edəməm tərk, Füzuli, səri-kuyin yarın,
Vətənimdir, vətənimdir, vətənimdir, vətənim!!Pənbeyi-daği-cünun içrə nihandır bədənim,
Diri olduqca libasım budur, ölsəm, kəfənim.
Canı canan diləmiş, verməmək olmaz, ey dil!
Nə niza eyləyəlim, ol nə sənindir, nə mənim.Bir dövrdəyəm ki, nəzm olub xar,
Əşar bulub kəsadi - əsar.