Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

Həmçinin bax:

• avanqardizm
• modernizm

Dramaturgiyada məclis (pərdə) hissəsinin daxili bölgüsü; yarımməclis.

XIX əsr Azərbaycan dramaturgiyasında Ə.Haqverdiyev “Ağa Məhəmməd şah Qacar” pyesinin I, III və IV məclislərində N.-dən istifadə edib.

Türk (osmanlı) xalq ədəbiyyatında layla janrı.

Forma və məzmunca Azərbaycan ədəbiyyatındakı “layla” janrına oxşayır. Ana öz övladını əmizdirərkən və ya onu yatızdırarkən oxuduğu nəğmədir. N.-lər dördmisralıq şeir şəklində olur:

Sənə Tanrı ərməğanı

Desəm, yatarmısın, yavrum.

Gələcəyin qəhrəmanı

Desəm, yatarmısın, yavrum.

Nadir hallarda mənsur N.-lərdən də istifadə olunub. “Divanü lüğat-it-türk”də N. “balubalu” kimi qeyd edilib.

Həmçinin bax:

• oxşama

Həmçinin bax:

• təxəllüs

Çox vaxt qəsidə formasında yazılıb, təmtəraqlı təsvir və tərənnümdən ibarət olur. Bu baxımdan bahariyyəyə çox yaxındır. Aralarındakı başlıca fərq N.-də bahar bayramı “Novruz”un təbrik olunub alqışlanmasıdır.

İslam dinində şiəlik təriqəti ilə bağlı olub imamların başına gələn fəlakətlərdən, Kәrbәla hadisәlәrindən bəhs edir və şəbih tamaşalarında ifa olunur; məsələn:

Basdıqda Kərbəlaya qədəm Şahi-Kərbəla,

Оldu nişani-tiri-sitəm Şahi-Kərbəla.

Düşmən охuna qеyr sipər görməyüb rəva,

Yaхmışdı cana daği-ələm Şahi-Kərbəla.

Əda müqabilində çəkəndə səfi-sipah,

Qılmışdı məddi-ah ələm Şahi-Kərbəla. (M.Füzuli)

Həmçinin bax:

• mərsiyə
• məqtəl
• ağı

1. Əsərin çap olunmuş surəti; tirajı təşkil edən kitablardan biri.

2. Qədim əsərin əlyazmalarından biri; məs.: “Kitabi-Dədə Qorqud”un Drezden nüsxəsi, Vatikan nüsxəsi.

Həmçinin bax:

• latın ifadələri