Vətən mənə oğul desə nə dərdim,
Mamır olub qayasında bitərdim.
Azərbaycan – mayası nur,
qayəsi nur ki,
Hər daşından alov dilli ox ola bilər.
“Azərbaycan!” deyiləndə ayağa dur ki,
Füzulinin ürəyinə toxuna bilər.
Qayaların keçmişini
qayalara yazdım, deyə.
Onda Vətən sanar məni
Bir balaca Vətən daşı.
Vətən daşı olmayandan
olmaz ölkə vətəndaşı.