deus ex machina

yun. deus ex machina – maşından çıxan ilah

Qədim yunan dramaturgiyasında bədii üsul: faciənin sonunda ilahın peyda olması ilə baş verən açılma (razvyazka).

Bu üsula Sofoklun, Evripidin bir sıra əsərlərində rast gəlmək mümkündür. Tamaşa zamanı xüsusi qaldırıcı maşının köməyi ilə səhnə üzərində peyda olan ilah düyünə düşmüş hadisələrə aydınlıq gətirir, personajları dəyərləndirir və onların gələcək taleyindən xəbər verir.