Dictionaries
Tarix terminləri lüğəti
vassallıq
fr. vassalite < lat. vassus – xidmətçi, qulluqçu
Orta əsrlərdə bir feodalın (vassalın) digər feodaldan (senyordan, süzerendən) şəxsi asılılıq sistemi.
V. bir institut kimi VIII–IX əsrlərdə Frank dövlətində formalaşıb. Burada kral və iri feodallar onlara qulluq edənlərə torpaq, əmlak, yaxud başqa gəlir mənbəyi veriblər. Əvəzində vassal öz senyoruna (süzereninə) hərbi xidmət göstərməli olub. V.-ın maddi əsasını əksər hallarda torpaq münasibətləri təşkil edib. Əvvəllər vassallara ömürlük verilən torpaqlar (benefisilər) tədricən şərti irsi malikanəyə (feod, len) çevrilib. İri feodallar ali senyorun – kralın vassalı olublar və ondan aldıqları böyük malikanələrdən özlərinin vassallarına – xırda feodallara torpaq bağışlayıblar.
Tarix terminləri lüğəti