Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
mәqtә
ər. – sona çatmaq, qurtarmaq
Klassik poeziyada beytlərlə yazılan şeirlərin son beyti; tac beyt.
Məqtə şeirin sonluğu olmaqla yanaşı, daha dolğun və dərin məna daşıyan hissəsidir. Orta әsrlәr Şərq şeirindә məqtə üçün ən sәciyyәvi cәhət әsərdә tәriflәnәn şәxsә uzun ömür vә xoşbәxtlik arzulamaq idi. Məqtəlәrin başqa bir qismində isə müәllif iltifat, maddi kömәk, mükafat tәmәnnasını yazıb bildirir. Qəzəl janrında olan əsərlərin məqtə beytində şairin adı çəkilir; məsələn:
Gər görməmək dilərsən rəsmi-cəfa, Füzuli,
Olma vəfaya talib dünyai-bivəfadə.
Bu baxımdan məqtə əsərin müәllifinin dəqiqlәşdirilmәsindә, müəyyәn bioqrafik xarakterli mәlumat әldә edilmәsindә mətnşünaslar üçün mәnbә rolunu oynayır.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti