qəsidə

Klassik Şərq, eləcə də Azərbaycan poeziyasında təntənə və tərif ruhlu lirik şeir.

Q. əruz vəznində yazılır. Qafiyə quruluşu baxımından qəzəllə eynidir. Ancaq həcm baxımından qəzəldən böyük olur; Q.-də ən azı 15 beyt olur, bəzən isə onların sayı 100-ü keçir. Q. ictimai mövzuda olur, burada müəyyən bir hadisə, əhvalat, qəhrəman, şəxsiyyət yüksək təntənəli ruhda vəsf olunur. Ona görə də Q. saray ədəbiyyatının bir qolu kimi qəbul edilir; məsələn:

Girdin оl iqlimə kim, bəhr ilə bərrində оnun

Yоx sənə bir munisü qəmxar qeyri-Zülcəlal.

Qılmadın əmvaci-dəryayi-ədavətdən həzər,

Çəkmədin əhvali-asari-həvadisdən məlal.

Kəsdin əvvəl fitnə başın intizami-mülk içün,

İbtidayi-kari-xeyr etdin, mübarək оldu fal.

Fəth qıldın оl yeri kim, dövri-Adəmdən bəri

Qılmamışdı sahibindən qeyrə hərgiz intiqal.

Aldın оl iqlimi kim, aləmdə yüz min padişah

Həsrətiylə verdi can, fəthin bilüb əmri-məhal.

Açdın оl mülki ki, yüz min səltənət lafın uran

Оldu əcz ilə оnun dəvayi-təsxirində lal. (M.Füzuli)

Dictionaries

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

qəsidə

Suggestion