1) Sözün, ifadənin konkret (situativ) mənasını müəyyənləşdirməyə imkan verən mətn parçası.
Kontekst, ilk növbədə, çoxmənalı sözün, omonimin mətndəki mənasını müəyyənləşdirməyə imkan verir. Bu mənada söz üçün söz birləşməsi və ya cümlə, söz birləşməsi üçün cümlə və ya mətnin bir parçası kontekst rolunda çıxış edə bilər. Ədəbiyyatda bədii ifadə vasitələri, o cümlədən təşbeh, kinayə, mübaliğə və s. kontekst vasitəsilə müəyyənləşir.
2) Sözün, ifadənin, fikrin işlənmə yerinə görə aid olduğu sahə.
Məsələn, “adaptasiya” sözünün bioloji kontekstdə mənası onun ədəbiyyatdakı mənasından fərqlidir.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti