Qoşma və müstəzadın sintezindən yaranmış aşıq şeir şəkli.
Bəzən müstəzad-qoşma da adlanır. Hər bəndin sonunda beşhecalı bir misra – ayaq-müstəzad gəlir. Bu misra nəticə, göstəriş, inandırma çalarlarında işlənir; məs.:
Neçə müddət qərq oldular tufana,
Әmr etdi, kəbutər gəzdi hər yana,
İki yüz otuzda tapdı bir danə,
Nuh üçün fəmində gətirdi sovqat,
Qıldı ibadət. (Aşıq Әləsgər)
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti