►Maraqlı, cazibədar, arzulanan, amma istifadəsinə icazə verilməyən bir şey haqqında işlədilən ifadə.
İfadə xristian dini və «İncil» əfsanələrindən qaynaqlanır.
Əfsanəyə görə, Allah ilk insanlar olan Adəm və Həvvaya yaşamaq üçün xüsusi hazırlanmış cənnət – gözəl bir məkan vermişdi. İnsanların həyatı şadlıq və firavanlıqla keçirdi: hər şeyləri var idi, cənnət ağaclarının meyvələri ilə qidalanırdılar. Onlara xeyir və şərin nə olduğunu bildirən behişt ağacının meyvəsini yemək qadağan edilmişdi. Amma ilk insanların cənnətdəki həyatına həsəd aparan İblis ilan cildinə girərək Həvvanı qadağan olunmuş meyvənin dadına baxmaq üçün yoldan çıxarda bildi, həm də nəfs onlara güc gəldi.
Meyvələri yeyəndən sonra insanlar xeyir və şərin nə olduğunu anladılar və rahatlıqlarını itirdilər. Bu günaha görə Allah Adəmlə Həvvanı cənnətdən qovdu. O vaxtdan bəri insanlar böyük əziyyətlə yemək üçün çalışır və uşaq dünyaya gətirirlər.
İfadənin əsas mənası odur ki, əlçatmaz şeylər çox maraqlı və cəlbedici olur, amma onlara qadağa qoyulur.
Məsəllər, deyimlər