Dictionaries
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
aşıq sənəti
Şifahi xalq yaradıcılığının istiqamətlərindən biri: söz, musiqi və rəqsi özündə birləşdirən sinkretik sənət növü.
Qafqaz, İran və Anadoluda geniş yayılıb. Aşıq sənətinin əsasında saz aləti dayanır. Qədim dövrdə buna qopuz deyilib. Aşıq sənətində musiqinin müşayiəti ilə poetik mətnlər yaradılır və avazla söylənilir. Aşıqlar dastan yaradıcıları, şifahi xalq ədəbiyyatı nümunələrini nəsildən nəslə ötürən el sənətkarlarıdır. Yaradıcı aşıqlar həm söz qoşur, həm də onu musiqidə canlandırırlar. Onlara ustad aşıqlar da deyilir; məs.: Xəstə Qasım, Sarı Aşıq, Abbas Tufarqanlı, Aşıq Alı, Aşıq Ələsgər, Aşıq Hüseyn Şəmkirli və b.
See also:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti