Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
müfrəd
Klassik Şərq, eləcə də Azərbaycan ədəbiyyatında bir beytdən ibarət şeir forması.
Bəzən “fərdi” və ya “yetim beyt” də adlanır. Belə beytlərdən çox zaman müəyyən situasiyada fikri daha bədii və ekspressiv formada çatdırmaq, poetik formada yekunlaşdırmaq, əsaslandırmaq üçün istifadə edilir:
Aşiqəm mən sənin ixtilatına,
Nəzminə, fərdinə, xoş əbyatına. (Aşıq Ələsgər)
Sədinin “Gülüstan” və “Bustan” əsərlərində çoxsaylı M.-lərə rast gəlmək mümkündür ki, onların bir çoxu aforizmə və qanadlı ifadəyə çevrilib.
Xəlqdən könlümün ol mərtəbədir vəhşəti kim,
Əksim adəm deyə mirata nəzər eyləyəməm. (Nabi)
Bir çox hallarda M.-lərin müəllifi naməlum qalır; təzkirə və cünglərdə anonim (la-ədri) qeydi ilə verilir.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti