Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

ital. improvvisazionne > lat. improvisus – qəfləti, gözlənilməz

Auditoriya qarşısında çıxış və ya deyişmə zamanı bədahətən şeir qoşmaq, musiqi bəstələmək məharəti.

İ.-nın kökü şifahi xalq ədəbiyyatı ilə bağlıdır. Bir çox istedadlı sənətkarlar: aşıqlar, meyxanaçılar, akınlar, kobzarlar İ. ustalarıdır.

Həmçinin bax: