Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
heydəri
Qoşma və bayatının sintezindən yaranan lirik şeir janrı, cığalı qoşma.
Adətən, yeddi bəndə qədər olur. Hər bəndi on misradan ibarət olur, belə ki, qoşmanın hər bəndinə altımisralıq bayatı artırılır. Bayatı hissəsi cinas sözlərlə qafiyələnir: a.a.b.a.c.a. Son bəndində şairin adı, təxəllüsü verilir. Cənubi Azərbaycan poeziyasında Əndəlib Qaracadaği H. janrının gözəl nümunələrini yaradıb:
Sanei-qüdrətdən siyəb xalların,
Arizində nə zindanə duşübdür.
Birisi həbəşdir, birisi hindu,
Bəd əməllər xoş məkanə düşübdür.
Əzizim, nə məkani,
Dehqanın nəm əkani,
Eşqinin avarəsi,
Nə yeri, nə məkani?
Aşiq ilən əvvəldən
Yediyin nəmək hani?..
***
... Şöleyi-ahimdən tutuşdu aləm,
Nə səbəbdən sənə yetmədi naləm?
Əndəlibəm, şükr eylərəm dəmadəm,
Həsrət gözüm gülüstanə düşübdür.
Əzizim, gülüstani,
Oxudum “Gülüstan”i,
Gülşəni-hüsnün görən
İstəməz gülüstani.
Səndə olan lətafət
Bax gör, gül üstə hani?
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti