Dictionaries
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
emfaza
yun. emphasis – aydınlaşdırma, bildirmə
1. Bədii dildə məcazlardan biri – sözün dar mənada işlənməsi.
Nümunə: Alim olmaq asandır, adam (qabiliyyətli, qanacaqlı adam) olmaq çətin.
2. Şeir, nəsr deklamasiyası zamanı sözün, birləşmənin, cümlənin xüsusi vurğu ilə deyilməsi, emfatik vurğu.
E.-nı məntiqi vurğudan fərqləndirmək lazımdır. Məntiqi vurğulu söz cümlənin sintaktik quruluşu ilə bağlı olduğu halda, E. mətnin semantikası ilə bağlıdır; məs.: Könlümün sevgili məhbubu mənim, / Vətənimdir, vətənimdir, vətənim (A.Səhhət).
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti