All dictionaries

aftab isim fars

Arxaizm. Günəş.

Xaki-rahindən məni qaldıra bilməz sayə tək,

Qılsa gərdun afitabın hər şüan bir kəmənd. (M.Füzuli)

aftaba

aftafa [aftafa] isim

Lüləyi və qulpu olan su qabı; lüləyin.

aftafa-ləyən [afdafa-ləyən] isim

Aftafa ilə ləyəndən ibarət yuyunma ləvazimatı.

agah [a:gah] sifət fars

Xəbərdar. □ Baş verənlər mənə agah oldu.

agentlik [agentdix'] isim

1. Mərkəzi idarə və ya müəssisənin yerlərdə olan şöbəsi, nümayəndəliyi, müvəkkilliyi. □ Regional agentlik.

2. Müəyyən sahə üzrə ixtisaslaşmış qurum, təsisat. □ Müəllif Hüquqları Agentliyi. İnformasiya agentliyi. Reklam agentliyi.

agentura [agentura] isim latın

Casus və təxribatçılar qrupu; casuslar şəbəkəsi.

ağ¹ [ağ] sifət

1. Qar, süd, təbaşir rəngli. □ Ağ saç. Ağ köpük.

2. Təmiz, yazılmamış. □ Ağ kağız. Ağ dəftər.

3. Məcazi mənada: ifrat, mübaliğəli, açıqdan-açığa. □ Ağ yalan. Ağ böhtan.

4. Ağ irqə mənsub olan, avropalı.

ağ² [ağ] isim

1. Ağ rəngli bez və s. parça. □ Köynəklik ağ. Ağdan tikilmiş köynək. Mələfəlik ağ.

2. Kəfən. □ Ölünü ağa bükdülər.

ağ³ [ağ] isim

Tibb. İsim kimi: gözün buynuz qişasında əmələ gələn ağımtıl ləkə (xəstəlik). □ Gözünə ağ gəlmək.

ağ⁴ [ağ] isim

Klassik ədəbiyyatda: tor. □ Dağ maralı kimi sərsəm gəzən yar; Axır rast gələrsən sən ağa qarşı (Aşıq Fətəli).

ağlar¹ [ağlar]

Tarix. Ağqvardiyaçılar, əksinqilabçılar.

ağlar² [ağlar]

İdman. Bir sıra stolüstü oyunlarda (şahmat, dama, nərd və s.) açıq rəngli fiqurlar və damalar.

ağa [ağa] isim

1. Arxaizm. Hakim, istismarçı siniflərə mənsub adam; mülkədar, bəy, zadəgan. □ O, kəndin əsl ağası həmişə kasıb insanlara xeyirxahlıq edərdi.

2. Arxaizm. Keçmişdə seyidlərə, ruhanilərə verilən ləqəb. □ Bala, gəlin oturun, qulaq asın, görün ağa nə deyir!

3. Arxaizm. Sahib, sahibkar, yiyə, hakim. □ Mən bu evin həm ağasıyam, həm də nökəri. Ağa deyir, sür dərəyə, sür dərəyə.

babı

babılıq

babi [ba:bi] isim

1. XIX əsrin ortasında İranda “Bab” təxəllüslü Mirzə Əli Məhəmməd tərəfindən təsis edilmiş dini təriqətə mənsub olan adam. □ Dedilər ki, Təbrizdə çox babi var, amma heç kəs qorxusundan ləb tərpədə bilmir. (M.F.Axundzadə).
2. Məcazi mənada: dinsiz, imansız, kafir (keçmişdə mürtəce mövhumatçıların tərəqqipərvər ziyalılara təhqir üçün verdikləri ad). □ Məsələn, mənə deyirlər ki, filankəs babidir, yəni mürtəddir. (C.Məmmədquluzadə)

babilik [ba:bilix'] isim

1. XIX əsrin ortalarında İranda “Bab” təxəllüslü Mirzə Əli Məhəmməd adlı bir şəxs tərəfindən təsis edilmiş dini təriqət, babi məzhəbinə mənsubiyyət.
2. Məcazi mənada: dinsizlik, kafirlik.