All dictionaries

yaqma

yaqmaq [yaqmax] feil

1. Yanmağına səbəb olmaq; yandırmaq. □ Bir dəm səni ol atəşi-rüxsar yaqmadı; Sən ey hicab, səddi- İskəndərmisən, nəsən? (Qövsi Təbrizi).

2. Məcazi mənada: mənəvi əzab və iztirab vermək, ruhən incitmək, çox ağır təsir etmək.

yal¹ [yal] isim

1. Atın (və bəzi heyvanların) boynunun üst hissəsində bitən uzun tüklər. □ Əli ilə atın üzünü, gözünü, yalını, sağrısını tumarladı. (“Koroğlu”).

2. Məcazi mənada: saç, saqqal mənasında (zarafatla deyilir). □ Gündə həna bağlagilan yalına; Açma gözün, baxma bir öz halına. (Ə.Qəmküsar).

yal² [yal] isim

yaladılma

yaladılmaq [yaladılmax] feil

Yalamağa məcbur edilmək. □ Qoyuna, qoça qənd verilir, duz yaladılır, su içirdilirdi. (Mir Cəlal).

yalaq¹ [yalax] sifət

1. Yaltaqlıq edən, başqasına yaltaqlanan; yaltaq. □ ..Adam yada yalaq, qohuma çolaq olmaz. (Ə.Vəliyev).

2. Qarınqulu, yemək düşkünü, gözüdoymaz; qab dibi yalayan.

3. Yavadanışan, ağzıpərtov.

yalaq² [yalax] isim

İtə yal tökmək üçün çuxur yer və ya qab.

yalaqlanma

yalaqlanmaq [yalaxlammax] feil

Yaltaqlıq etmək, yaltaqlanmaq.

yalaqlıq [yalaxlıx] isim

1. Yaltaqlıq.

2. Yemək düşkünlüyü, acgözlük, qarınqululuq, gözüdoymazlıq, qab dibi yalama.

3. Ağzıpərtövlük, danışarkən pis, ədəbsiz sözlər işlətmə.

yalaq-yalaq [yalax-yalax] zərf

Yaltaq-yaltaq. □ Yalaq-yalaq danışmaq.

yalama [yalama] isim

1. Yalamaq üçün atın qabağına qoyulan duz parçası. □ Qaraxan xəlvəti içəriyə girib balaca duz yalamasını götürüb arxalığının cibinə saldı. (S.Rəhimov).

yalamaq [yalamax] feil

1. Bir şeyin üstünə dilini sürtmək. □ Qoyun yeni doğulmuş quzusunu yalayırdı.

2. Dilini bir şeyə sürtüb bulaşdıraraq udmaq və ya içmək. □ Balı yalamaq. Boşqabdakı mürəbbəni yalamaq. Bal tutatn barmaq yalar. (Atalar sözü).

3. Məcazi mənada: üzdən dəyib keçmək, azacıq toxunmaq. □ Güllə onun başını yalayıb keçmişdi. (R.Rza).

yalan [yalan] isim

1. Aldatmaq məqsədilə deyilən əsilsiz söz. □ Yalan danışmaq. Söz çox olan yerdə, yalan da çox olar. (Atalar sözü). Yalan ayaq tutar, amma yeriməz. (Atalar sözü).

2. Sifət kimi: düz olmayan, əsli olmayan, qeyri-həqiqi, qeyri-gerçək; uydurma. □ Yalan xəbər. Yalan vədlər. Yalan söz üz qizardar. (Atalar sözü).

yalanbaşdan [yalanbaşdan] zərf

Başını aldadaraq, tovlayaraq, yalandan, qeyri-ciddi olaraq. □ Lotular oturub bir qədər mərhumu yalanbaşdan yad edib göz yaşı axıtdılar. (“Aşıq Qərib”).