All dictionaries

vərəsat [vərəsat] ərəb

vərəsə [vərəsə] isim ərəb

1. Arxaizm. Ölən bir adamdan sonra yaxın qohumluq və ya vəsiyyət yolu ilə onun mülk və malına sahib olan şəxs(lər); varis(lər). □ Vərəsə arasında dava ... vaqe olubdur. (M.F.Axundzadə).

2. Arxaizm. Məcazi mənada: bir işi davametdirici. □ İndi mən o babamın gənc bir vərəsəsiyəm; Yeni həyatda onun davam edən səsiyəm. (S.Rüstəm).

vərəsəli [vərəsəli] sifət

Vərəsəsi olan, varisi olan.

vərəsəlik [vərəsəlix'] isim

Vərəsənin hüquqi vəziyyəti; varislik.

vərəsəsiz [vərəsəsiz] sifət

Vərəsəsi, varisi olmayan.

vərləmək [vərləməx'] feil

Dialekt. Əkilmiş yeri zolaqlar şəklində sahələrə ayırmaq.

vərni [vərni] isim

Xovsuz xalça növü.

vərşikəst [vərşikəs] isim fars

Arxaizm. Böyük zərər nəticəsində tacirin mayadan düşməsi, borclarını ödəmək iqtidarını itirməsi, iflas etməsi; iflas, müflislik.

vərşikəstlik [vərşikəstdix'] isim

Müflislik, sınıq çıxma, iflas.

vərtə [vərtə] isim ərəb

Uçurum; təhlükə. □ Boz at, səni sər töylədə bağlaram; Əgər bizi bu vərtədən qurtarsan; Ayağına qızıl, gümüş nallaram. (“Qaçaq Nəbi”).

vəsait [vəsa:yit] isim ərəb

1. Müalicə və səhiyyə üçün lazım olan şeylər, maddələr; dərman.

2. Ləvazimat. □ İstehkam hissələrinin əlində kifayət qədər vəsait olmurdu. (Mir Cəlal).

3. Pul, kredit. □ Maliyyə vəsaiti. Maddi vəsait. İnşaat üçün vəsait buraxmaq. Ayrılmış vəsaitdən bütünlüklə istifadə etmək.

4. Ehtiyat qüvvələri. □ Ölkəmiz tükənməz vəsaitə malikdir.

5. Dərslikdən əlavə tədris üçün lazım olan kitab və s. □ Tədris vəsaiti. Bu kitab nə dərslikdir və nə də öz-özünə öyrənənlər üçün tədris vəsaiti.

vəsaitli [vəsa:yitdi] sifət

Vəsaiti olan.

vəsət [vəsət] isim ərəb

1. Orta. □ Böyükxanım evin vəsətində döşək üstündə ... əyləşmişdir. (M.S.Ordubadi).

2. Musiqi. Orta səs. □ Tahir zildən vəsətə keçəndə bütün salon heyrət içində susmuşdu. (M.Hüseyn).

vəsf [vəsf] isim ərəb

1. Bir şəxsin və ya bir şeyin malik olduğu sifət, keyfiyyət, hal; səciyyə. □ Zatinə kimsə irməz, vəsfini bilməz. (İ.Nəsimi).

2. Tərif, hüsn, mədh. □ Yaza bilməz ləblərin vəsfin tamami-ömrdə. (M.Füzuli).

vəsfəgəlməz [vəsfəgəlməz] sifət

Təsvir edilməsi mümkün olmayan, təsvirəgəlməz.