Bax: qarıxmaq.
Çaşmaq, özünü itirmək. □ Ştirner bu haqlı təəssüfün qarşısında qarıxıb nə deyəcəyini bilmədi. (Ə.Əbülhəsən).
Bax: qarılaşmaq.
Qocalmaq, qoca halına düşmək.
Qocalmış. □ Onun qarılaşmış bir nənəsi var.
Bax: qarıldamaq.
Qarğa kimi səs çıxarmaq, qar-qar etmək. □ Qarğa qarıldayıb başına qar gətirər, çaqqal ulayıb başına qal gətirər. (Atalar sözü).
Bax: qarıldaşmaq.
Hamısı birdən qarıldamaq, hərə öz yerindən qar-qar etmək, səs salmaq. □ Qarğalar qarıldaşıb yem axtarırlar.
Bax: qarıldatmaq.
Qarıltı səsi çıxartdırmaq.
1. Qocalıq.
2. Arvadlıq, zövcəlik.
Qarğanın çıxardığı səs, qarıldaması. □ Ağacların başına toplaşan qarğaların qarıltısından başqa kəndin sükutunu heç nə pozmurdu. (İ.Şıxlı).
1. Dialekt. Alaçığın içinə su girməmək üçün, ətrafında qazılan çuxur, arx. □ Qarım olmasaydı, sel alaçığı basardı.
2. Müxtəlif məqsədlər üçün qazılan çuxur.
Bax: qarımaq.
