All dictionaries

oğurlama

oğurlamaq [oğurramax] feil

Başqasına məxsus şeyi, malı, pulu və s.-ni gizlincə götürüb mənimsəmək, aparmaq. □ Mal oğurlamaq.

oğurlanmaq [oğurrammax] feil

1. Oğurluqla mənimsənilmək, aparılmaq, ələ keçirilmək. □ Kassa oğurlandı.
2. Gizli olaraq görmək, başqalarına sezdirmədən görmək (bir işi). □ ...adamlardan oğurlanıb birbaş Mürsəlin yanına gəlir. (Ə.Vəliyev).

oğurlatdırma [oğurratdırmax] feil

Başqası vasitəsilə oğurlatmaq, ələ keçirtmək. □ O məlun kəbin verməmək üçün bu kağızı bizdən oğurlatdırmışdır. (M.S.Ordubadi).

oğurlatma

oğurlatmaq [oğurratmax] feil

1. Bir şeyi başqasının vasitəsilə xəlvəti əlinə keçirmək. □ ...bir yanda toy-büsat, bir yanda matəm; Şah qız oğurladır, rəzalətə bax. (M.Rahim).
2. Bir şeyin oğurlanmasına səbəb olmaq, başısoyuqluq, diqqətsizlik, sayıqsızlıq göstərərək bir şeyin oğurlanmasına imkan vermək. □ Çamadanını oğurlatmaq.

oğurluq [oğurrux] isim

1. Başqasının malını, şeyini, pulunu və s. oğurlama işi; oğrunun işi, peşəsi. □ Oğurluqla məşğul olmaq. Oğurluq cinayətdir.
2. Oğurlanmış. □ Axşam satılan oğurluq maldan pristavın payı gətirilib qumar oynadığı yerdə özünə verildi. (Ə.Haqverdiyev).

oğurluqca [oğurluxca] zərf

Gizlicə, xəlvəti, başqalarına sezdirmədən. □ Oğurluqca içəri girmək.

oğursaq [oğursax] isim

Dialekt. Balası öldükdən sonra süd verən inək. □ Oğursağı sağmaq.

oğuz [oğuz] isim

Göytürk imperatorluğu dövründə 9 tayfadan birini təşkil edən, bugünkü Azərbaycan və Türkiyə türkləri ilə yanaşı türkmən və qaqauzların da mənşəyində dayanan böyük bir türk boyu (tarixən oğuzların bir qolu boz-ok, ikinci qolu isə üç-ok adlanmışdır). □ Oğuz boyları. Oğuzların məskəni. Oğuz adına ilk dəfə olaraq Yenisey abidələrində rast gəlinir.

oh [oh] nida

1. Heyrət, təəccüb bildirir. □ Oh, nə hündür ağacdır.
2. Qorxu, ürək sıxıntısı bildirir, yaxud zəhmət və sıxıntıdan qurtardığına dəlalət edir. □ Oh, canım qurtardı.

oha [oha]

1. İnək, öküz və b. iribuynuzlu heyvanları hərəkətə gətirmək və ya hərəkətini sürətləndirmək üçün çıxarılan səsi bildirən təqlidi söz.
2. İsim kimi: inək, öküz və b. iribuynuzlu heyvanları hərəkətə gətirmək və ya hərəkətini sürətləndirmək üçün çıxarılan səs. □ Yorulmuş öküz ohanı Allahdan istər. (Atalar sözü).

ohalama

ohalamaq [ohalamax] feil

“Oha” edərək inək, öküz və b. iribuynuzlu heyvanı hərəkətə gətirmək və ya hərəkətini sürətləndirmək. □ Xaraba kəndin küçəsi ilə gələn bir qoca, qabağında gedən öküzü ohalayırdı. (Ə.Məmmədxanlı).

oho [oho] nida

Gözlənilməz bir şey qarşısında təəccüb, heyranlıq, sevinc, yaxud tərif bildirir. □ Oho, lap qiyamətsən, pişiyimiz oğlan doğub. (S.Vəliyev).