All dictionaries

nəvazişkar [nəva:zişkar] fars

nəvazişlə [nəva:zişnən] zərf

Oxşayaraq, məhəbbətlə, mehribanlıqla, riqqətlə. □ ...qüssə ilə gülümsündü və nəvazişlə yaralının üzərinə əyildi. (Ə.Məmmədxanlı).

nəvazişli [nəva:zişdi] sifət

Nəvaziş göstərən, əzizləyici, oxşayıcı, riqqətli, riqqətlə dolu. □ ...sönmüş ruhuna yalnız Nigarın nəvazişli əli bir sıcaqlıq verə bilərdi. (S.Hüseyn).

nəvə [nəvə] isim

Oğlun və ya qızın uşağı. □ Dövlətdə – dəvə, övladda – nəvə. (Atalar sözü).

nəvə-nəticə [nəvə-nəti:cə] isim

Nəvələr, nəticələr hamısı birlikdə; uşaqlar, övladlar, nəsil mənasında. □ Nəvə-nəticələrindən artıq ömür edəcəksən... (N.Vəzirov).

nəvvab [nəvvap] isim ərəb

Naib sözünün cəmi; naiblər.

nəzafət [nəza:fət] isim ərəb

Təmizlik, paklıq.

nəzakət [nəza:kət] isim fars

1. Tərbiyə, ədəb, mərifət; ədəb qaydaları. □ ...ədəb və nəzakət xaricində heç bir hərəkət baş verməmişdi. (S.Hüseyn).
2. Zəriflik, incəlik, lətafət, naziklik, gözəllik. □ Cismi dolu, nazik bədəni, beli; Görməmişəm dilbər bu nəzakətdə. (M.P.Vaqif).

nəzakətlə [nəza:kətnən] zərf

Ədəblə, ədəb qaydalarını gözləyərək. □ Nəzakətlə cavab vermək. Nəzakətlə yer göstərmək.

nəzakətli [nəza:kətdi] sifət

1. Ədəbli, tərbiyəli, mərifətli. □ Nəzakətli qız.
2. Məcazi mənada: incə, zərif, lətif, nazik, gözəl. □ Böyük qız... nəzakətli bir... gözəl olduğunu sübut edirdi. (S.S.Axundov).

nəzakətlilik [nəza:kətdilix'] isim

Nəzakət, ədəb qaydalarını gözləmə; ədəblilik, tərbiyəlilik, mərifətlilik, incəlik.

nəzakətsiz [nəza:kətsiz] sifət

Ədəbsiz, tərbiyəsiz, mərifətsiz, kobud, qaba. □ Nəzakətsiz adam.

nəzakətsizlik [nəza:kətsizdix'] isim

Ədəbsizlik, tərbiyəsizlik, mərifətsizlik, kobudluq, qabalıq. □ Səni sevdiyim üçün mənə əxlaqsız deməyin nəzakətsizlikdir. (M.S.Ordubadi).

nəzarət [nəza:rət] isim ərəb

1. Yoxlama məqsədilə baxma, göz qoyma, nəzər yetirmə, göz altında saxlama, fikir vermə, diqqət yetirmə. □ İndi o, Qulamı öz nəzarəti altında saxlamaq istəyirdi. (Ə.Əbülhəsən).
2. Hər hansı bir fəaliyyətə nəzarət edən idarə. □ Xalq nəzarəti.
3. Arxaizm. Dövlət idarəsinin hər hansı bir sahəsinə rəhbərlik edən mərkəzi hökumət orqanı, habelə həmin idarənin yerləşdiyi bina, ev.

nəzarətçi [nəza:rətçi] isim

Nəzarət edən, baxan, vəzifəsi bir şeyə nəzarət etmək olan; baxıcı. □ ...Əhmədin üzərinə nəzarətçi qoysun. (İ.Şıxlı).