All dictionaries

ilan-qurbağa [ilan-qurbağa] isim

1. Cürbəcür sürünən heyvanlar; həşərat.
2. Sifət kimi məcazi mənada: pis, oxunması mümkün olmayan, cızma-qara, anlaşılmaz. □ İçəridən ilan-qurbağa xətti ilə yazılmış qəribə yazılar meydana çıxdı. (S.Rəhman).

ilanlı [ilannı] sifət

İlan çox olan, ilan yaşayan. □ İlanlı çöl.

ilanlıq [ilannıx] isim

İlan çox olan yer.

ilanotu [ilanotu] isim

Botanika. Gövdəsi buğum-buğum, quraqlığa davamlı çoxillik ot (yem bitkisi kimi istifadə olunur).

ilanoynadan [ilanoynadan] isim

İlanı müxtəlif üsullarla özünə ram edib, onunla tamaşa göstərən adam. □ Dolanır bağrını ilanoynadan; Bir də ki dərvişlər əlində kəşkül. (M.Rahim).

ilansayağı [ilansayağı]

ilansoğanı [ilansoğanı] isim

Botanika. Yumurtavarı başlıqlı və salxımşəkilli qısa saplaqlı çiçəkləri olan soğanaqlı çoxillik bitki.

ilanüzümü [ilanüzümü] isim

Botanika. Qırmızı meyvəli yabanı kol bitki və onun meyvəsi.

ilanvari [ilanva:ri] sifət

İlan kimi, ilana oxşar; qıvrılıb uzanan, əyri-üyrü. □ İlanvari yol.

ilanyeyən [ilanyiyən] isim

Zoologiya. Qartallar fəsiləsindən ilan yeyən quş.

ilanyolu [ilanyolu] sifət

Qıvrılıb uzanan, əyri-üyrü, dolanbac. □ İlanyolu dağa çıxdıq.

ilaşırı [ilaşırı] zərf

Hər ildən bir. □ İlaşırı istirahət yerini dəyişmək.

ilavə [ila:və]

ilbəil [ilbəil] zərf

İldən-ilə, il keçdikcə. □ İlbəil insanların əqidələri dəyişir.

ilbiz [ilbiz] isim

1. Zoologiya. Əksərən balıqqulağına oxşar bərk çanaq içərisində yaşayan yumşaq bədənli molyusk. □ İlbizlər yemək yemədən üç il yata bilirlər.
2. Məcazi mənada: adamsancan, xəlvəti, əlaltından iş görən adam haqqında. □ İlbizin biridir.