All dictionaries

daşındırma

daşındırmaq [daşındırmax] feil

Daşınmağa məcbur etmək, inandıraraq, yaxud xahiş edərək əl çəkməsinə nail olmaq. □ Fikrindən daşındırmaq.

daşınma

daşınmaq¹ [daşımmax] feil

1. Bir yerdən başqa bir yerə aparılmaq, nəql edilmək. □ Yüklər daşındı. Taylar gəmiyə daşındı.
2. Şeylərini başqa yerə daşıyıb aparmaq; köçmək. □ Baldızımın etirazına və narazılığına baxmayaraq, oraya daşındım. (S.Hüseyn).

daşınmaq² [daşımmax] feil

1. Məqsədindən, fikrindən və ya etmək istədiyi bir işdən və s.-dən vaz keçmək, əl çəkmək (adətən “fikrindən” sözü ilə). □ Yeni əlifba fikrindən daşınmaq mənim qüvvəmdən xaricdir. (M.F.Axundzadə).
2. Fikirləşmək (çox vaxt “düşünmək” sözü ilə birgə işlənir). □ Qulu Aslan bəydən ayrıldıqdan sonra çox düşündü, daşındı. (A.Şaiq).

daşıntı¹ [daşıntı] isim

Nəqliyyat vasitəsi ilə daşınan şeylər.

daşıntı² [daşıntı] isim

Daşqın, sel.

daşırqamaq [daşırğamax] feil

1. Dialekt. Ayağı nalsız heyvanın ayağını daş əzmək. □ Heyvan daşırqayıbdır.
2. Məcazi mənada: yeriməkdən yorulmaq, əldən düşmək.

daşırma

daşırmaq [daşırmax] feil

1. Çox tökərək doldurmaq, daşdırmaq, başından aşınca doldurmaq.
2. Qaynayan şeyin altını çox qalayaraq daşdırmaq. □ Südü daşırmaq.

daşıtdırma

daşıtdırmaq [daşıtdırmax] feil

Başqasına daşıtmaq, daşıma işi gördürmək. □ Qulam müəllim şeyləri daşıtdırıb bir tərəfə yığdırdı... (S.Rəhimov).

daşıtma

daşıtmaq [daşıtmax] feil

Bir yerdən başqa yerə apartmaq, nəql etdirmək, köçürtmək. □ Yükü daşıtmaq.

daşıyıcı [daşıyıcı] sifət

1. Bir şeyi bir yerdən başqa yerə daşıyan, nəql edən maşın, qurğu, arabacıq, konveyer və s.

2. Texnika. Fəzaya, yaxud uzaqlara uçurulan raketlərin cihazlarla və s. ilə təchiz edilmiş hissəsini müəyyən məsafəyə aparıb çatdıran qurğu. □ Birinci peyk və onun daşıyıcı raketi ilk dövrdə təqribən eyni bir orbit üzrə hərəkət edirdi. (Qəzetlərdən)

daşka [daşqa] isim rus

1. Əl arabası. □ Əli Bibiheybət mədənlərində bir dəstə işçi ilə birlikdə daşka çəkir. (M.İbrahimov).
2. Təkatlı araba.

daşkəsən [daşkəsən] sifət

Tikinti üçün daşları müəyyən ölçüdə kəsən; daşqıran. □ Daşkəsən maşın.