Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

vergi [vergi] isim

1. Müəssisədən, idarədən, əhalidən və s.-dən alınan məcburi dövlət rüsumu. □ Gəlir vergisi. Kənd təsərrüfatı vergisi. Vergi qoymaq.

2. Töycü.

3. Məcazi mənada: fövqəladə istedad, qabiliyyət. □ O səsin, o verginin sahibi Şamaxı meşəsində çır-çırpı yığır. (Mir Cəlal).

vergiçi [vergiçi] isim

Vergi verən.

vergiyığan [vergiyığan] isim

Vergi yığmaqla məşğul olan işçi.

vergül [vergül] isim

Sözləri, söz qruplarını, yaxud cümlələri ayıran qarmaqşəkilli durğu işarəsi (,). □ Vergül qoymaq. Nöqtəli vergül (;).

verici [verici] sifət

Radio dalğalarını (elektromaqnit dalğalarını) fəzaya buraxan. □ Verici stansiya hər tərəfə radio dalğaları buraxır.

veriliş [veriliş]

verilmə

verilmək [verilməx'] feil

Bir şeyi öz əlindən çıxarıb başqasına ötürmək, təslim etmək, çatdırmaq; tapşırmaq. □ Əldən-ələ verilmək. Klub üçün yaxşı bina verilmişdir. Maaş sabah veriləcəkdir.

verim [verim] isim

Məhsul vermə qabiliyyəti; bərəkət, məhsul, səmərə. □ Bu inəyin verimi yaxşıdır.

verimcil [verimcil] sifət

1. Bol məhsul verən, məhsuldar, bərəkətli. □ Verimcil inək. Verimcil ağac.

2. Məcazi mənada: əliaçıq, səxavətli.

verimli [verimli]

verimlilik [verimlilix'] isim

Məhsuldarlıq, bərəkətlilik, münbitlik. □ Torpağın verimliliyi.

verimsiz [verimsiz] sifət

Məhsul verməyən, bərəkətsiz.

veriş [veriş] isim

Bir şeyi öz əlindən çıxarıb başqasına ötürmə, təslim etmə, çatdırma; tapşırma.

verizm [verizm] isim italyan

XIX əsrin sonunda italyan ədəbiyyatında, musiqisində və təsviri sənətində realist cərəyan.