Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

parıl-parıl [parıl-parıl]

Parıl-parıl parlamaq – gözləri qamaşdıracaq dərəcədə parıldamaq. □ Hanı parıl-parıl parlayan gözlər? (S.Rüstəm).

parıltı [parıltı] isim

1. Qığılcım kimi saçan gözqamaşdırıcı işıq. □...Brilyantların parıltısı qaranlıqda şəfəq saçdı. (S.Vəliyev).

2. Parıldayan, sayrışan işıqlı nöqtələr, parıldayan dairəciklər. □ Volqa sahillərinin işıqları sayrışır; Ulduzların əbədi, sonsuz parıltısıtək! (Ə.Cəmil).

3. Uzaqda görünən işıqlı şey. □ Gözümə bir parıltı dəydi.

parıltılı [parıltılı] sifət

Parıltısı olan, parıldayan, bərq vuran. □ Dağ gülünün çiçəkləri; Nanələrin ləçəkləri; Parıltılı şehlə doldu. (M.Dilbazi).

parik [parik'] isim fransız

Parçaya tikilmiş süni taxma saç. □ Parik qoymaq. Teatr pariki.

parikli [parik'li] sifət

Başına parik qoymuş, başında parik olan.

parket [parket] isim fransız

1. Hər hansı bir həndəsi şəkil formasında döşəmə salmaq üçün işlədilən kiçik hamar taxta parçaları.

2. Hər hansı bir həndəsi şəkil formasında döşəmə salmaq üçün işlədilən taxtacıqlardan düzəldilmiş döşəmə. □...nəzərlərini silinmiş parketdən ayırmadı. (B.Bayramov).

3. Hər hansı bir həndəsi şəkil formasında döşəmə salmaq üçün işlədilən taxtacıqlardan düzəldilmiş, parketlə döşənmiş. □...parket döşəmədə ağ qoşa cızıqlar düşdü. (İ.Hüseynov).

parketçi [parketçi] isim

Parket ustası, parket düzən fəhlə. □ Parketçilər briqadası.

parkinson [parkinson] isim ingilis

Baş beyinin zədələnməsi nəticəsində yaranan və əsmə, əzələlərin sıxılması ilə müşahidə olunan xəstəlik vəziyyəti.

parladılma

parladılmaq [parradılmax] feil

Parıltı vermək, bərq vurmaq, parlamaq, işıldamaq; az işıq vermək, işıq saçmaq, işarmaq, şəfəqlənmək.

parlaq [parrax] sifət

1. Parıldayan, işıq verən, işıldayan, işaran, parıltılı; işıqlı, ziyadar. □ Parlaq günəş.

2. Şəffaf və bərraq, parıldayan, bərq vuran, saf. □ Parlaq şeh. Parlaq şüşə. Parlaq su.

3. Məcazi mənada: çox gözəl, əla, çox görkəmli, unudulmaz,əvəzsiz. □ Parlaq istedad. Parlaq sima.

4. Məcazi mənada: çox böyük, müvəffəqiyyətli, şanlı. □ Parlaq qələbə. Parlaq nailiyyət.

5. Məcazi mənada: möhtəşəm, təntənəli, calallı, büsatlı. □ Parlaq ziyafət.

parlaqlıq [parraxlıx] isim

Parlaq şeyin hal və keyfiyyəti. □ Lakın parlaqlığı. Şüşənin parlaqlığı.

parlama

parlamaq [parramax] feil

1. Parıltı vermək, bərq vurmaq, parlamaq, işıldamaq; az işıq vermək, işıq saçmaq, işarmaq, şəfəqlənmək. □ Ulduzlar da parlayır bir cüt qara gözüntək... (M.Rahim).

2. Məcazi mənada: ad-san qazanmaq, nüfuz və etibar qazanmaq, adı yüksəlmək, adı çıxmaq, ad qazanmaq. □ Burda Lomonosov qalxdı, parladı; Oldu kainata məşəl dühası. (M.Rahim).