1. Parıltı vermək, bərq vurmaq, parlamaq, işıldamaq; az işıq vermək, işıq saçmaq, işarmaq, şəfəqlənmək. □ Ulduzlar da parlayır bir cüt qara gözüntək... (M.Rahim).
2. Məcazi mənada: ad-san qazanmaq, nüfuz və etibar qazanmaq, adı yüksəlmək, adı çıxmaq, ad qazanmaq. □ Burda Lomonosov qalxdı, parladı; Oldu kainata məşəl dühası. (M.Rahim).
See also: