Azərbaycan dastanlarının leksikası

şüğülzümmə eləmək

Günaha batırmaq.

şüğülzümmə etmək

şümşad fars

1. Həmişəyaşıl ağac.

2. Şümşad ağacı kimi qamətli.

3. Dialektlərdə hamar mənasında işlənir.

Bülbültək qucaram gülü,

Yandırıbdı şirin dili.

Baxış bəyin şümşad əli,

Qucmağa belləri gəlir.

                    (“Baxış-Leyla”)

                       *

Məntək gözəl tapanmazsan dünyada,

Qaç qabaqdan baxginən bu şümşada.

Əyər mal istəsən həddən ziyada,

Nə istəsən məndə var, qayıt indi.

                                        (“Baxış-Leyla”)

şimşad

şahınçibaşı

Ov quşlarına baxan xidmətçilərin başçısı. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

şah yigit

Böyük bahadır, böyük qəhrəman. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

şaqımaq

Çaxmaq (şimşək). (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

şaqır

Şığıyan. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

şamata

Hürmək. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

şami günlük

Şamda (Suriyada) tikilən çadır növü. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

Bu gün Pakistanda işlənməkdədir, al və qara rənglidir.

şapqa

Papaq, şapka. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

şeşmək

Açmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

şəbçiraq

Qaranlıqda parıltı verən daş; gecə çıraq kimi yanan gövhər. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

şəqaq

Gicgah; gözlə qulaq arasında üzərində saç olan yer, yanaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

şən-şadman

Gülə-gülə, nəşəli, sevincli. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)