Azərbaycan dastanlarının leksikası

Dil.

Zəbanə sözü də vardır; alov, alovun şöləsi, dili; tərəzinin dil şəklində olan hissəsi, mili. Dastanda həqiqi mənada işlənib.

Görürsənmi o dağları, getməz duman, üstədi,

Ovçu gəzər şikarını, oxu kaman üstədi,

Namərdə yalvarınca, düş mərdin ayağına,

Can deyib xoş danışmaq şirin zəban üstədi.

(“Abdulla və Cahan”)