1. Dialekt. Yorta yerişlə yeriməyə, yortmağa başlamaq. □ ...göy ürkəsinə bir acı qamçı çəkdi. Ürkə yortavladı. (S.Rəhimov).
2. Dialekt. Sürətlə, çapa-çapa getmək. □ O, üzünü enişə tərəf döndərib: – Sən bir gör, necə də əti kəsilmiş kimi yortavlayır! (S.Rəhimov).