1. Yanmış yeri olan, yanığı olan.
2. Məcazi mənada: birindən acığı olan, birinə qarşı kini, qəzəbi olan; acıqlı (çox vaxt “əlindən” sözü ilə). □ Çoban padşahın əlindən çox yanıqlı idi.
3. Məcazi mənada: kədərli, ələmli, qüssəli, qəmli, həzin; kədər gətirən, təsirli. □ Yanıqlı hava. Yanıqlı səs.
4. Zərf kimi: yanıqlı-yanıqlı, həzin-həzin. □ Yanıqlı oxumaq.
See also: