qovğa

1. Gurultu, patıltı, çaxnaşma.
2. Dava, dava-dalaş, tutuşma, vuruşma, dalaşma, qalmaqal. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Çoxdur Koroğlunun yaşı,

Nə qovğalar çəkib başı,

Əl ver, sənnən dağı-daşı

Yaraq, a qəssabın oğlu!..

(“Eyvazın Çənlibelə gətirilməyi”)

Çıxın qovğasına paşanın, bəyin,

Zalım müxənnətin qəddini əyin!

Mərd igid boynuna götürməz deyin,

Düşməni dünyadan silmək gərəkdir.

(“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)

Hay- hay deyib qənim üstə varanda,

Kəllə gərək bu meydanda qalansın.

Mərd igidlər qovğa günü düşəndə,

Şərbət deyin öz qanına yalansın.

(“Koroğlu ilə Bolu bəy”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası