Mənbələrdə ısırmaq feili var və “dişlə dağıtmaq, cırmaq, didmək, parçalamaq” anlamında işlədilib. Görünür, qıs (qır) və ıs (ır) sözü kökdaş olub. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)