1. Bir yerdə gizlənib adamı və ya ovu pusma, güdmə, gözləmə; marıq. □ Aslan həmişə pusquda idi... (İ.Musabəyov).
2. Adamı və ya ovu güdmək, gözləmək, pusmaq üçün gizlənilən yer, marıq yeri, pusqu yeri. □ Elə ki, Əhməd tacirbaşının karvanı gəlib çatdı, dəlilər pusqudan çıxıb kəsdilər başlarının üstünü. (“Koroğlu”).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti