Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
oxucu [oxucu] isim
1. Kitab və s. oxuyan, mütaliəçi. □ Yazıçılarla oxucuların görüşü.
2. Kitabxanaya yazılmış adam, kitabxana üzvü, kitabxanadan istifadə edən şəxs. □ Oxuculara nümunəvi xidmət. Oxucu bileti.
3. Tutuşdurub yoxlamaq üçün orijinalı və ya əvvəlki korrekturanı korrektor üçün oxuyan adam, korrektor köməkçisi. □ Oxucu vəzifəsi.
4. Sifət kimi: oxuyan, ötən (quşlar haqqında). □ Cəh-cəhə başladı oxucu quşlar; Dilləndi ağaclar, qarğı, qamışlar. (H.K.Sanılı).
See also: