Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
müqəssir [müqəssir] sifət ərəb
1. Təqsiri olan, günahı olan; təqsirkar, günahkar. □...mən müqəssirəm, Sevil! (C.Cabbarlı).
2. Qanunən təqsirkar sayılan, təqsiri olan adam; suçlu, cani, cinayətkar. □ Müqəssirə cəza kəsmək. Müqəssirin işinə baxmaq.