Gözü kəlləsində olan (canlı); təpəgöz.
Əsli “Kitabi-Dədə Qorqud”a gedib çıxan bu obraza digər dastanlarımızda da rast gəlinir.
Demə, bu yer Kəlləgözün imiş... Bəli, Kəlləgöz pəhləvan biçənəyində adam görəndə onların yanına gəlib dedi. (“Novruz”)
Azərbaycan dastanlarının leksikası