imamlıq

ər. – öndə dayanma, rəhbərlik etmə

Dini və dünyəvi hakimiyyəti özündə birləşdirən islam dövlətçiliyi institutu, müsəlman teokratiyasının formalarından biri.

Yeni dövrdə bu hakimiyyət forması XIX əsrin 20-ci illərinin sonunda Dağıstan və Çeçenistan ərazisində müridlərin yaratdıqları dövlətdə özünü bariz şəkildə göstərib. 1917–1921-ci illərdə Şimali Qafqaz xalqlarını bolşeviklərə qarşı mübarizədə sıx birləşdirmək məqsədilə bir sıra yerli xadimlər İ. ideyasından bəhrələnməyə çalışıblar.