1. Klassik ədəbiyyatda böyük, çoxlu mənalarında işlənmişdir. □ Baxdım ki, əzim bir cəmaət; Eyzən ürəfa, əvət, həqiqət. (M.Ə.Sabir).
2. Ulu, böyük, yüksək, ali. □ Birisi ona övliya, o birisi ona yelbeyin, birisi ona əzim, o birisi ona vəzir adını verirdi. (S.Rəhimov).