Dictionaries
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
əzik-əzik [əziy-əzix'] zərf
1. "Etmək", "olmaq" köməkçi feilləri ilə birləşərək tamamilə, hər yerini əzmək, sındırmaq, parça-parça olmaq mənalarında işlənmişdir. □ Uşaqlar meyvələri əzik-əzik etdilər. Əzik-əzik olmuş meyvə. Xırdavat, əl arabaları dəmir təkərlər altında əzik-əzik oldu.
2. Sifət kimi: tamamilə əzilmiş olan. □ Əzik-əzik paltarlar.
3. Özünü əzə-əzə, naz-qəmzə ilə, özünü utanan kimi göstərə-göstərə. □ Əzik-əzik danışmaq.