1. Yeməyə olan ehtiyacı rəf olmaq, lazımınca yeyib tox hala gəlmək, qarnı tox olmaq. □ Bu xörəkdən doydum.
2. Kimya. Öz içərisində çoxlu miqdarda başqa maddəni əritmək, həll etmək, canına çəkmək.
3. Məcazi mənada: bezikmək, bıqmaq, təngə gəlmək, ürəyini vurmaq; soyumaq. □ Yar məndən doyubdursa; Mən yardan doymamışam. (Sarı Aşıq).
See also: