Azərbaycan dastanlarının leksikası

fars. bad, ərəb. fəna

Fəna yeli, heçliyə aparan yel, dağıdıcı külək.

– On beş oğlumu verdim badi-fənayə, indi növbə özümündü, qızın kəbinini özümə kəsdirəcəyəm, qoymayacağam Qənbərə çata. (“Arzı-Qənbər”)