Dictionaries
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
adlıq cümlə
Mübtəda əsasında formalaşan sadə cümlə.
Adlıq cümlədə xəbər iştirak etmir, əşya və hadisənin yalnız adı çəkilir. Adlıq cümlə söz və ya söz birləşməsi şəklində olsa da, bitkin intonasiya ilə deyilir; məs.: Ay işığı. Bulaq başı. Göy çəmən. Bir dünyamız. Bir sən özün. Bir də mən (S.Vurğun). Adlıq cümlə müxtəsər və geniş olur. Müxtəsər adlıq cümlədə yalnız mübtəda iştirak edir: Payızın ilk günləri. Geniş adlıq cümlədə təyin də olur: Qaranlıq gecə... Qorxunc vıyıltı səsi…
See also:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti