All dictionaries

yanar [yanar] sifət

Odpüskürən, alovsaçan, atəşsaçan, odsaçan, odlu; alışqan, tezodlanan, tezalışan, tezyanan. □ Yanar maddələr.

yanar-yanar [yanar-yanar] sifət

Yanmaqda olan. □ Yenə məni yanar-yanar odlara; Dağılmış ayrılıq saldı, sevdiyim! (M.V.Vidadi).

yanaşdırılma

yanaşdırılmaq [yanaşdırılmax] feil

Yaxınlaşdırılıb dirədilmək, yan-yana edilmək (qoyulmaq), kip yaxınlaşdırılmaq.

yanaşdırma

yanaşdırmaq [yanaşdırmax] feil

Yanbayan etmək, kip yaxınlaşdırmaq, yanbayan qoymaq, yaxınlaşdırıb birləşdirmək, bir-birinə dirəmək. □ Stolları bir-birinə yanaşdırmaq.

yanaşı [yanaşı] zərf

1. Bir-birinə yaxın vəziyyətdə, bir-birinin yanında; yanbayan, yan-yan, həmhüdud, həmsərhəd. □ Yanaşı oturmaq. Yanaşı qoymaq. Yanaşı getmək. Yanaşı durmaq.

2. Bərabər, eyni zamanda. □ Bununla yanaşı.

yanaşıq [yanaşıx] zərf

Yanaşı, bitişik; yanaşmış, bitişmiş vəziyyətdə.

yanaşıqlıq [yanaşıxlıx] isim

Yanaşı olma, yanbayan olma; bitişiklik.

yanaşılmaz [yanaşılmaz] sifət

1. Yanaşmaq, yaxınlaşmaq mümkün olmayan, yanına varıla bilməyən; əlçatmaz. □ Yanaşılmaz bir yer.

2. Yaxınına getmək mümkün olmayacaq dərəcədə sərt və ağır xasiyyətli. □ Yanaşılmaz adam.

yanaşılmazlıq [yanaşılmazdıx] isim

Yanaşmaq, yaxınlaşmaq mümkün olmama; əlçatmazlıq.

yanaşma

yanaşmaq [yanaşmax] feil

1. Yaxınına, yanına gəlmək; yaxınlaşmaq, yanbayan olmaq. □ O, mənə yanaşıb qolumdan tutdu. Birisi ona yanaşıb nə isə dedi. Ata qabaqdan yanaş, itə daldan. (Atalar sözü).

2. Yan almaq, kip yaxınlaşmaq, yaxınlaşıb dirənmək. □ Gəmi körpüyə yanaşdı.

3. Bir məsələyə və s.-yə bu və ya digər münasibət göstərmək. □ İşə ciddi yanaşmaq lazımdır. Müəllifin dediklərinə tənqidi yanaşmalı.

yana-yana [yana-yana] zərf

1. Yanan vəziyyətdə, yanar halda ikən, yanaraq.

2. Qovrula-qovrula, əzab və iztirab çəkə-çəkə, acıq çəkə-çəkə. □ ...İndi gedib puçunu elə yerdən buracağam ki, axıradək yana-yana qalsın. (N.Nərimanov).

3. Ürək acısı çəkə-çəkə, həsrətlə, dərdli-dərdli, yanıqlı-yanıqlı. □ Körpə isə yana-yana ağlayır, ananın ciyərini dağlayırdı. (Ə.Vəliyev).

yanbaş [yanbaş] isim

Yanbaş atmaq – boyun qaçırmaq, danmaq.