Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

uydurulmaq [uydurulmax] feil

1. Özündən düzəldilmək, özündən quraşdırılmaq, özündən qondarılmaq. □ Siz bəlkə bunu uydurulmuş xəyali bir əfsanə zənn edərsiniz. (S.Hüseyn).

2. Uyğunlaşdırılmaq, uyuşdurulmaq, uydurulmaq, uyğun şəklə salınmaq. □ Əcdadın mənəviyyatına uydurulmuş bir ölçü bizə də tövsiyə olunur. (Y.V.Çəmənzəminli).

uyezd [uyezd] rus 

uyğun [uyğun] sifət

1. Uyar, müvafiq; düz gələn, müvafiq olan, lazımi şəkildə olan, bir şey üçün yararlı olan; münasib, layiq, yaraşan; tələbə, şərtə cavab verən. □ Uyğun bir vəzifə. Qabiliyyətinə uyğun bir iş.

2. Bir-birinə uyan, həmahəng olan. □ Uyğun səslər uçuşur sol, sağında; Şən bülbüllər, dadlı dillər bizimdir. (A.Şaiq).

3. Əlverişli, münasib. □ Mallar uyğun bir qiymətə satılır.

uyğunlaşdırılma

uyğunlaşdırılmaq [uyğunnaşdırılmax] feil

“Uyğunlaşdırmaq”feilinin məchul növü.

uyğunlaşdırma

uyğunlaşdırmaq [uyğunnaşdırmax] feil

Uyuşdurmaq, uyğun hala gətirmək, müvafiqləşdirmək, yaraşdırmaq. □ Sinir sistemi bədən üzvlərinin işini tənzim edir, uyğunlaşdırır və əlaqələndirir.

uyğunlaşma

uyğunlaşmaq [uyğunnaşmax] feil

1. Uyğun hala gəlmək; bir şeyə uyuşmaq, vərdiş etmək, öyrəşmək. □ Yeni mühitə uyğunlaşmaq. Dağ iqliminə uyğunlaşmaq. Yeni həyat şəraitinə uyğunlaşmaq.

2. İç üzünü gizlədərək yeni şəraitdə hərəkət etməyi bacarmaq.

uyğunluq [uyğunnux] isim

Uyğun olma, uyğun gəlmə; müvafiqlik, münasiblik, bir-birilə düz gəlmə; həmahənglik. □ Fikirlər arasında uyğunluq.

uyğunsuz [uyğunsuz] sifət

1. Uyğun olmayan, uymayan, düz gəlməyən, müvafiq gəlməyən. □ Uyğunsuz yer. Uyğunsuz vəziyyət.

2. Münasib olmayan, layiq olmayan, yaraşmayan, namünasib, uyuşmaz. □ Uyğunsuz hərəkət. Uyğunsuz söz.

uyğunsuzluq [uyğunsuzdux] isim

Aralarında uyğunluq olmama, bir-birilə düz gəlməmə (tutmama), uyuşmazlıq, ahəngsizlik, uzlaşmazlıq, uzlaşmama. □ Xasiyyətlərdə uyğunsuzluq.

uyğur [uyğur] isim

Orta Asiyada və Qərbi Çinin bəzi rayonlarında yaşayan türkdilli xalq. □ Uyğur dili. Uyğur ədəbiyyatı.

uyğurca [uyğurca] zərf

1. Uyğur dilində. □ Uyğurca danışmaq.

2. Sifət kimi: uyğur dilində. □ Uyğurca lüğət.

uyqu [uyqu] isim

Yuxu. □ Kəndlilər çox yorulub, uyqudan indi oyanır. (A.Səhhət).