Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

calama

calamaq [calamax] feil

1. Calaq etmək, calaqlamaq. □ Cırlaşan, quruyan ağacları calamaq, onlara ikinci həyat vermək lap yerinə düşərdi.
2. Bir-birilə bağlamaq, qoşmaq, yapışdırmaq. □ Atları bir-birinə calayıb, qoşub arabaya mindi.
3. Məcazi mənada: bir-birilə bağlamaq, qoşmaq, yapışdırmaq. □ Yeddi arxın suyunu bir arxa calayır. (Atalar sözü).
4. Məcazi mənada: qatmaq, qarışdırmaq, qoşmaq, bağlamaq. □ Polisi bu məsələyə qatmaq, calamaq olmaz.
5. Bir işin arasıkəsilməzliyini, ara vermədiyini bildirir. □ Mehdi vəziyyətdən çıxmaq üçün yalanı uc-uca calayırdı.
6. Tökmək (maye haqqında). □ Tahirin üstünə elə bil qaynar su calamışdılar. (M.Hüseyn).

calanma

calanmaq [calammax] feil

1. Calaq edilmək, peyvənd edilmək, qələm edilmək. Yaxşı tutmaq (peyvənd, qələm). □ Calanmış, peyvənd edilmiş meyvə ağacları ilk barını gətirirdi.
2. Bağlanmaq. □ Bir-birinə qəribə şəkildə calanmış bu evlər nədənsə insanda kədər hissi doğururdu.
3. Tökülmək, axıb tökülmək. □ Stəkan uşağın əlindən düşməklə çay yerə calandı.
4. Məcazi mənada: ilişmək. □ Heç bilmirəm bu işə necə calandım.

calaşdırma

calaşdırmaq [calaşdırmax] feil

1. Birləşdirmək, calamaq, qoşmaq, aralarında rabitə yaratmaq. □ Katibə dəstəyi qaldırıb müdirlə müştərini calaşdırdı.
2. Əsassız olaraq isnad etmək, boynuna atmaq, yaxmaq. □ Sudan quru çıxmaq üçün günüahı dostunun üstünə atır, ona böhtan calaşdırırdı.

calaşıq [calaşıx] sifət

Calaşmış, yapışıq, bitişik halda olan. □ Məmməd kişinin evi tövləsinə calaşıq idi.

calaşma

calaşmaq [calaşmax] feil

1. Məcazi mənada: bağlanmaq. □ Onların həyatı bir-birinə calaşmışdı, ayrılıq mümkün deyildi.
2. Məcazi mənada: ilişmək. □ Məni bu məsələyə calaşdırma.

calatdırma

calatdırmaq [caladdırmax] feil

Calaq işi gördürmək (birinə). □ Ağacları calatdırmaq, peyvənd etdirmək üçün bağbana zəng vurdu.

calatma

calatmaq [calatmax] feil

Calaq işi gördürmək (birinə). □ Cırlaşmış tut ağacını yaxşı bar verən tutla calatmağı tapşırmışdı.

cam¹ [cam] isim fars

1. Arxaizm. Vaxtı ilə misdən, indi isə müxtəlif materiallardan hazırlanan piyalə, qədəh. □ Büllur cama şərab süzüb içmək üçün xana verdilər.
2. Vaxtı ilə misdən, indi isə müxtəlif materiallardan hazırlanan kasa. □ Süfrəyə yarpaq dolması və bir cam qatıq qoyulmuşdu.

cam² [cam] isim fars

Arxaizm. Şüşə. □ Qara rəngli camdan hazırlanmış masa çox zərif incilərlə bəzədilmişdi.

camaat [cama:t] isim ərəb

Bir yerə toplanmış adamlar, xalq kütləsi; ümumiyyətlə, adamlar; əhali. □ Sərginin açılışında xeyli camaat iştirak etmişdi. Camaat vurur – keçəyə dəyir, biz vuranda – cingildəyir. (Atalar sözü).