1. Calaq edilmək, peyvənd edilmək, qələm edilmək. Yaxşı tutmaq (peyvənd, qələm). □ Calanmış, peyvənd edilmiş meyvə ağacları ilk barını gətirirdi.
2. Bağlanmaq. □ Bir-birinə qəribə şəkildə calanmış bu evlər nədənsə insanda kədər hissi doğururdu.
3. Tökülmək, axıb tökülmək. □ Stəkan uşağın əlindən düşməklə çay yerə calandı.
4. Məcazi mənada: ilişmək. □ Heç bilmirəm bu işə necə calandım.