Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
calamaq [calamax] feil
1. Calaq etmək, calaqlamaq. □ Cırlaşan, quruyan ağacları calamaq, onlara ikinci həyat vermək lap yerinə düşərdi.
2. Bir-birilə bağlamaq, qoşmaq, yapışdırmaq. □ Atları bir-birinə calayıb, qoşub arabaya mindi.
3. Məcazi mənada: bir-birilə bağlamaq, qoşmaq, yapışdırmaq. □ Yeddi arxın suyunu bir arxa calayır. (Atalar sözü).
4. Məcazi mənada: qatmaq, qarışdırmaq, qoşmaq, bağlamaq. □ Polisi bu məsələyə qatmaq, calamaq olmaz.
5. Bir işin arasıkəsilməzliyini, ara vermədiyini bildirir. □ Mehdi vəziyyətdən çıxmaq üçün yalanı uc-uca calayırdı.
6. Tökmək (maye haqqında). □ Tahirin üstünə elə bil qaynar su calamışdılar. (M.Hüseyn).
Həmçinin bax: