Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
maarifçi realizm
XVII–XVIII əsrlərdə Avropa cəmiyyətində əsasını realizm təşkil edən maarifçi cərəyan.
Maarifçi realizmin əsas xüsusiyyətləri XVIII əsr maarifçilərindən Volter və Didronun nəsrində özünü göstərib. Maarifçi realistlər müsbət, şüurlu insanın tərbiyə və təhsil sayəsində yetişəcəyinə inanırdılar. Maarifçi realizm üçün cəmiyyətin ziddiyyətləri və insanların qüsurlarının avamlıq və savadsızlığın nəticəsi kimi göstərilməsi əsas olub. Azərbaycan ədəbiyyatında maarifçi realizmin bariz nümayəndələri A.Bakıxanov və M.F.Axundzadə idi. Sonralar C.Məmmədquluzadə, N.Nərimanov, N.Vəzirov kimi ədiblərin yaradıcılığında maarifçi realizm baxışları özünü göstərib. Azərbaycanda sovet rejimi yarandıqdan sonra tədricən maarifçi realizm cərəyanı sosialist realizmi ilə əvəz olunub.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti