Lüğət seçin
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
leksik şəkilçi
Sözün leksik mənasını dəyişdirən şəkilçi.
Leksik şəkilçilər sözün mənasını dəyişsə də, yeni sözlə kök arasında məna yaxınlığı olur; məs.: göz-lük, yaz-ı-çı, gör-üş, ailə-vi, neft-çi, bir-ləş və s. Misallardan da göründüyü kimi, sözlərə qoşulan şəkilçilər bir mənadan başqa bir məna yaratmışdır. Göz insanın bədən üzvlərindəndir, lakin gözlük gözə taxılan bir əşyadır. Dilimizdə leksik şəkilçilər sözə qrammatik şəkilçilərdən əvvəl qoşulur: kitab-xana-çı-lar-ımız-dır və s.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti